Επιλογή - Έλεγχος ανεμιστήρα σε δίκτυα αεραγωγών

[Pirate]

Georgesp κοιτάζω το σχέδιό σου αλλά λείπουν τα μήκη των αγωγών. Πρόσθεσέ τα στο σχέδιό σου για να προχωρήσω να στο υπολογίσω.

Στίγμα Μαστροκαπετάνιου

[georgesp]

Αγαπητέ pirate, τα μήκη φαίνονται στο μονογραμμικό που έδωσα και το οποίο θα το βρεις εδώ :

http://www.picamatic.com/view/2077487_duct-2/



Θυμίζω ότι οι πτώσεις πίεσης στο σχέδιο είναι χ10 , δηλ. όπου φαίνεται 0.5 Pa είναι 5 Pa, όπου 0.6 είναι 6 Pa κοκ. Στη πραγματικότητα οι πτώσεις πίεσης στα στόμια είναι λίγο μικρότερες (κατά 1 Pa) αλλά δεν έχει πολύ σημασία. Από κεκτημένη ταχύτητα στο σχέδιο της έδωσα σε mmH2O.

Είμαι περίεργος να δω τι θα βγάλεις εσύ για να συζητήσουμε.

Επίσης συνάδελφοι υπάρχει καμιά διαφωνία στα Βήματα Διαστασιολόγησης που περιέγραψα παραπάνω ?

[Pirate]

Νίκο τώρα διάβασα την απορία σου. Καμία διαφορά με τα υδραυλικά δίκτυα εκτός αυτών των μικρών διαφορών που ποστάρησα (δες 8/2 ~21:00). Ρευστό είναι το ένα, ρευστό και το άλλο. Να φαντασθείς ότι υπολογίζω τα Δps μέσω της ίδιας συνάρτησης. Απλά η διαφορά έγκειται στο ιξώδες και στην πυκνότητα του υλικού. Υπάρχει και κάτι ακόμα που στα υγρά είναι αμελητέο αλλά στον αέρα δεν είναι: είναι το φαινόμενο της ανάκτησης πίεσης. Κι αυτό προέρχεται από την γνωστή εξίσωση Bernouli που λέει ότι σε κάθε διατομή του αγωγού το άθροισμα των γνωστών τριών «πιέσεων» ήτοι η στατική πίεση (πίεση μανομέτρου) + τη δυναμική πίεση (πίεση ταχύτητας) + υψομετρική πίεση, το άθροισμα αυτό παραμένει σταθερό αφού βέβαια αφαιρούνται οι απώλειες τριβών και εξαρτημάτων που είναι απώλειες πίεσης και αυτές.
Το ίδιο ισχύει και για τα υγρά. Μόνο που ο όρος της δυναμικής πίεσης στα υγρά είναι αμελητέος. Να το δούμε όμως γιατί: τα υγρά τρέχουν με μία ταχύτητα στους σωλήνες περί το 1,5 m/sec. Ο παράγοντας της δυναμικής πίεσης είναι ρΧV²/2 = 1000 Χ 2,25/2 = 1125 Pa ή 0,11 mWS πίεση που είναι αμελητέα (ισοδυναμεί με 2 μέτρα σωλήνα)! Γι' αυτό και δεν τη συζητάμε καθόλου.
Στον αέρα όμως η δυναμική πίεση είναι αξιοσημείωτη διότι οι ταχύτητες βρίσκονται κάπου στα 4 m/sec οπότε: 1,2 Χ 16/2 = 9,6 Pa. Πίεση που ισοδυναμεί με ~12 μέτρα αεραγωγού!
Στα υδραυλικά δίκτυα λοιπόν έστω ότι έχουμε μία δεξαμενή νερού σε πλαγιά βουνού 150 μέτρα υψόμετρο. Ξεκινά μία σωλήνα από την επιφάνεια περίπου της δεξαμενής όπου εκεί το μανόμετρο θα δείχνει πίεση ίση με το 0. Κατεβαίνει το νερό 150 μέτρα χαμηλά μέσω του σωλήνα και δίχως αντλίες δίχως απολύτως τίποτα, μετράμε την πίεση και την βρίσκουμε 15 Bar! Μα τι συνέβει; Πού βρέθηκε αυτή η τεράστια πίεση δίχως αντλιοστάσιο, δίχως τίποτα;
Απλά ισχύει η εξίσωση του Bernouli που διέπει τα ρευστά:
Επάνω όσο είμασταν είχαμε: Πίεση = 0, ΔΠ(δυναμική πίεση) = 0, ΥΠ (υψομετρική πίεση = 15 Bar) ΣΠ = Π+ΔΠ+ΥΠ = 15 Bar
Πάμε κάτω: Πίεση = 15 Bar, ΔΠ=0, ΥΠ=0 άρα και ΣΠ=15+0+0=15 Bar

Αυτό λέει και ο νόμος του Bernouli για τα ρευστά γενικώς: ότι σε κάθε δίκτυο και σε κάθε διατομή το ΣΠ παραμένει σταθερό ανεξαρτήτως του αν ανεβαίνει ή αν κατεβαίνει το ρευστό ή αν τρέχει ή αν δεν τρέχει.

Αυτός είναι ο λόγος που στις δύσκολες προσπεράσεις στην εθνική οδό, κάνουμε συνήθως δύο μικροδιορθώσεις με το τιμόνι: μία όταν διπλαρώσουμε το όχημα που προσπερνάμε και μία αντίθετη όταν το έχουμε ήδη προσπεράσει.
Ας πάρουμε την πρώτη: οδηγούμε με 120 km/h πίσω από ένα προπορευόμενο όχημα. Στο πλάι μας ασκείται περ. η ατμοσφαιρική πίεση. Αρχίζουμε την προσπέραση. Βρισκόμαστε πλάι στο όχημα που προσπερνάμε και μεταξύ μας μεσολαβεί ένα κανάλι αέρα το οποίο το παρασέρνουμε με τις τριβές μας σε πολύ γρήγορη κίνηση οπότε αυξάνει αμέσως η ταχύτητά του. Αμέσως αυξάνεται ο όρος ΔΠ που είναι ανάλογος του τετραγώνου της ταχύτητας. Αυτό έχει σαν συνέπεια να ελαττωθεί δραστικά η πίεση βάσει του νόμου του Bernouli διότι το άθροισμα των δύο όρων αυτών παραμένει συνεχώς σταθερό. Αυξάνεται η μία; ελαττώνεται η άλλη! Με την ελάττωση τις πίεσης όμως στο κανάλι δημιουργείται υποπίεση που σπρώχνει το αυτοκίνητο το δικό μας αλλά και του δύσμοιρου του μπροστινού το ένα επάνω στο άλλο πλαγίως (πρέπει να κάνει και αυτός διόρθωση)!. Εκείνη τι στιγμή κόβουμε λίγο το τιμόνι αριστερά και ο άλλος δεξιά. Μόλις προσπεράσουμε και πάψει να υφίσταται «κανάλι» τότε συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο! Μας ασκείται αμέσως η ατμοσφαιρική πίεση διότι η ΔΠ ελαττούται αμέσως, που τείνει να μας πετάξει στο αντίθετο ρεύμα, οπότε εμείς κόβουμε το τιμόνι δεξιά και διορθώνουμε πάλι!

Λοιπόν Georgesp:
Το υπερδιαστασιολόγισες λίγο το δικτυάκι σου και προέκυψε αστεία στατική πίεση στον ανεμιστήρα της τάξης των 100 Pa. Παρ' όλα αυτά και για εκπαιδευτικούς λόγους ας το προχωρήσουμε το θέμα:
1. Ανεμιστήρας: 2500 m³/h με 100 Pa στατική.
2. Σημείο Β: 63 Pa. Σημείο Ζ: 38 Pa. Σημείο Η: 26 Pa, Σημείο Θ: 19 Pa.
3. Από σημείο Ζ προς Μ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 21 Pa ώστε στο σημείο Μ να μπεις με 13 Pa. Τόσα θέλεις προς σημείο Ξ και 11 προς σημείο Ν. Δεν αξίζει να ασχοληθείς με τα 2 Pa. Τα αφήνεις έτσι!
4. Από σημείο Β προς Γ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 43 Pa ώστε στο σημείο Γ να μπεις με 11 Pa. Τόσα θέλεις προς σημείο Δ και 8 προς σημείο Ε. Δεν αξίζει να ασχοληθείς με τα 3 Pa. Τα αφήνεις έτσι!
5. Από σημείο Θ προς Ι βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 12 Pa Τόσα θέλεις προς σημείο Ι.
6. Από σημείο Η προς Κ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 19 Pa Τόσα θέλεις προς σημείο Κ.

Κιβώτια μίξης, φίλτρα και αποδέλοιπα δεν έχουν συνυπολγισθεί. Τα προσθέτεις εξτρά αν τα χρειασθείς.

Έτσι απλά χτίσθηκε το δικτυάκι σου. Ακριβώς όπως το είχες στο μυαλό σου. Αν ποτέ χρειασθεί να χτίσεις κανά δίκτυο 20πλάσιο σε στόμια και κυβικά τότε βλέπουμε τι κάνουμε και ποια μέθοδο θα παίξουμε.

Αν έχεις κάποια ερωτήματα πες μου.


Στίγμα Μαστροκαπετάνιου

[georgesp]

Φίλε Pirate, καταρχήν ευχαριστώ πολύ για την ανάλυση. Ομως ανεμιστήρας 100 Pa ? Πως διάλεξες αυτόν τον ανεμιστήρα ? Πήρες κάποια τυποποιημένη τιμή ?

Ο δυσμενέστερος κλάδος είναι ο ΑΒΖΗΘΛ όπου η πτώση πίεσης είναι περίπου 20 Pa τόσο περίπου την βρήκες κι εσύ ?

Αν θες μπορείς να μας πεις πως προέκυψαν αυτά τα νούμερα ? (το σκεπτικό) και μετά θα επανέλθω με κάποιες ερωτήσεις. π.χ. lol

[Pirate]

Πάρε το σχέδιό σου και στα σημεία σου επάνω βάλε τις πιέσεις που σου κατέγραψα. Αμέσως θα δεις τις πτώσεις που ζητάς. Ας πούμε στο σημείο Ζ σου γράφω ότι έχω διαθέσιμα 38 Pa. Συνεπώς ο κλάδος ΖΗΘΛ απαιτεί 38 Pa συνυπολογιζομένων και των 6 Pa του στομίου.

Πάμε τώρα στον ανεμιστήρα: Αξονικό ανεμιστηράκι θα βάλεις από αυτά που είναι γραμμής μάλιστα (inline). Οι συνήθεις τιμές αυτών είναι 1500, 2000, 2500, 3000 m³/h με στατικές 100, 150, 200, 300 Pa. Υπάρχουν σειρές βιομηχανικού τύπου που καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις. Δεν πιστεύω να είχες στο μυαλό σου φυγοκεντρικούς ανεμιστήρες! Δεν πάμε να φτιάξουμε τον εξερισμό του Ευαγγελισμού θαλάμων-γραφείων-χειρουργείων! Ούτε κάτι θεόρατους εξαερισμούς που κάνουν όπως στο γειτονικό σουβλαντζίδικο που όταν ξεκινήσει ο ανεμιστήρας ξεπερνάει σε θόρυβο την λεωφόρο Βουλιαγμένης

Για το πώς τα βρήκα:
Οι γραμμικές πτώσεις πίεσης ήταν συνήθως κάτω του ενός Pa/m. Ήταν σχεδόν αμελητέες. Οι μεγαλύτερες ήταν οι τοπικές απώλειες στα fittings. Αυτές υπολογίζονται βάσει του όρου της δυναμικής πίεσης ρV²/2 επί έναν συντελεστή C (ή ζ στα νερά). Τον συντελεστή αυτόν τον ψάρεψα μέσα από την ASHRAE αφού πρώτα έκανα και κάποιες μικρές υπερδιαστασιολογήσεις που προέρχονται καθαρά από την εμπειρία της κατασκευής.


Στίγμα Μαστροκαπετάνιου

[Nikos Mavrofidis]

pirate,

γιατί πρέπει οι φυγοκεντρικοί ανεμιστήρες
να είναι ΘΕΟΡΑΤΟΙ ;;; Έχει και πολύ μικρούς.

Νίκος


Nikos

[DDD]

ένα link για όλα τα γούστα

http://www.kaffe.gr/gr/products/eksa...ikoi/index.htm

[georgesp]

quote:Originally posted by Pirate

Λοιπόν Georgesp:
Το υπερδιαστασιολόγισες λίγο το δικτυάκι σου και προέκυψε αστεία στατική πίεση στον ανεμιστήρα της τάξης των 100 Pa. Παρ' όλα αυτά και για εκπαιδευτικούς λόγους ας το προχωρήσουμε το θέμα:
1. Ανεμιστήρας: 2500 m³/h με 100 Pa στατική.
2. Σημείο Β: 63 Pa. Σημείο Ζ: 38 Pa. Σημείο Η: 26 Pa, Σημείο Θ: 19 Pa.
3. Από σημείο Ζ προς Μ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 21 Pa ώστε στο σημείο Μ να μπεις με 13 Pa. Τόσα θέλεις προς σημείο Ξ και 11 προς σημείο Ν. Δεν αξίζει να ασχοληθείς με τα 2 Pa. Τα αφήνεις έτσι!
4. Από σημείο Β προς Γ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 43 Pa ώστε στο σημείο Γ να μπεις με 11 Pa. Τόσα θέλεις προς σημείο Δ και 8 προς σημείο Ε. Δεν αξίζει να ασχοληθείς με τα 3 Pa. Τα αφήνεις έτσι!
5. Από σημείο Θ προς Ι βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 12 Pa Τόσα θέλεις προς σημείο Ι.
6. Από σημείο Η προς Κ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 19 Pa Τόσα θέλεις προς σημείο Κ.

Στίγμα Μαστροκαπετάνιου

Λοιπόν αγαπητέ φίλε pirate, αφού σε ευχαριστήσουμε, πάμε να καταλάβουμε τι λες (είπαμε εκπαιδευτικοί λόγοι)

Εκτιμώ ότι βρήκες την δυσμενέστερη πτώση πίεσης στο δίκτυο ( ΑΒΖΗΘΛ) την οποία εγώ έχω εκτιμήσει περί τα 20 Pa και στη συνέχεια διάλεξες έναν ανεμιστήρα όπου επειδή δεν υπήρχε με στατική πίεση 20 Pa επέλεξες από το εμπόριο έναν με τυποποιημένη τιμή 100 Pa σωστά ?

Τώρα λες για παράδειγμα : "Στο σημείο Ζ σου γράφω ότι έχω διαθέσιμα 38 Pa. Συνεπώς ο κλάδος ΖΗΘΛ απαιτεί 38 Pa συνυπολογιζομένων και των 6 Pa του στομίου." αυτό το 38 Pa είναι η ολική πίεση στο συγκεκριμένο σημείο ? όπως και το 63 Pa στο σημείο Β.

Ο σκοπός σου ποιος είναι ? δεν είναι να δημιουργήσεις σε όλους τους κλάδους (συμπεριλαμβανομένων των στομίων) την ίδια πτώση πίεσης με το δυσμενέστερο κλάδο ? Θα μπορούσες να μας πεις αν θες τι πτώση πίεσης βρήκες εσύ για τους κλάδους του δικτύου ώστε να δούμε γιατί πρέπει εδώ να δημιουργήσουμε τις συγκεκριμένες πτώσης πίεσης ? Δεν πολυκαταλαβαίνω τα νούμερα για να είμαι ειλικρινής.

Δηλ. λες ας πούμε "Από σημείο Ζ προς Μ βάζεις τάμπερ και δημιουργείς πτώση 21 Pa ώστε στο σημείο Μ να μπεις με 13 Pa". Δηλαδή αν δημιουργούσα πτώσης πίεσης 28 Pa με τι θα έμπενα στο σημείο Μ και επίσης, γιατί πρέπει να μπω με 13 Pa στο εν λόγω σημείο ?

[Pirate]

1. Από το σημείο Μ για να περπατήσουν 500 κ.μ. και να βγούν από το στόμιο Ξ απαιτούνται 6 Pa στο ίδιο το στόμιο, 4 Pa στη καμπύλη και 3 Pa στα 6 μέτρα αγωγού, σύνολο 13 Pa.
2. Από το ίδιο σημείο Μ απαιτούνται 11 Pa για να ξεχυθούν 350 κ.μ. προς το στόμιο Ν. 5 Pa για το ίδιο το στόμιο 2 για τον αγωγό και 4 Pa για το ταυ.
Επειδή όμως η πίεση στο Μ δεν μπορεί να είναι διαφορετική επιλέγουμε την μεγαλύτερη και βάζουμε μία πρόσθετη αντίσταση στον κλάδο Ν ώστε να έχουν την ίδια τιμή. Η πρόσθετη αυτή αντίσταση για να εξισωθούν οι κλάδοι είναι 13-12=1 Pa. Μικρή αντίσταση και αμελείται.

Κατ' αυτόν τον τρόπο φθάνουμε στον κόμβο Ζ. Από το σημείο Ζ για να ρέουν 850 κ.μ. προς το Μ απαιτούνται 8 Pa περισσότερα από την πίεση που διαθέτει ο Μ ήτοι 13+8=21 Pa.
Ναι αλλά από τον κόμβο Ζ για να βγούμε στο στόμιο Λ με 500 κ.μ. απαιτείται διαθέσιμη πίεση 38 Pa
Ναι αλλά η πίεση στον κόμβο δεν μπορεί να είναι τη μία 38 Pa και την άλλη 21 Pa! Επιλέγουμε την μεγαλύτερη 38 Pa και φρενάρουμε τον κλάδο ΖΜΞ για να τον εξισώσουμε με τον ΖΗΙΛ. Πόσο το φρένο; 38-21=17 Pa.
Όλα αυτά τα έχω ξαναγράψει!

Με 38 Pa στην τσέπη φεύγω από το Ζ και πάω για τον κόμβο Β αλλά πρέπει να στάξω άλλα 35 Pa που τα περισσότερα εξανεμίζονται στο κεντρικό ταφ. Συνεπώς μία στατική στο κόμβο Β θα δείχνει 63 Pa που είναι υπερβολική για τον κλάδο ΒΓΔ τον οποίο φρενάρουμε κι αυτόν δεόντως.

Έχω 63 Pa στον κόμβο Β και πάω για το μοτεράκι και χάνω ακόμη άλλα 20 Pa και γίνονται 83 Pa. Εγώ τα έβαλα 100!


Νίκο Μαυροφίδη δεν ξέρω γιατί οι αντιπρόσωποι εδώ όταν τους ζητάς φυγοκεντρικό ανεμιστήρα μιλάνε για τουλάχιστον 20.000 κ.μ. και στατική 3000 Pa και βάλε!


Στίγμα Μαστροκαπετάνιου

[Nikos Mavrofidis]

pirate και DDD,

κοιτάξτε το link : www.maico.de

για ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥΣ ανεμιστήρες με 100 m³/h.

Όσο για τους ισχυρισμούς κάποιων αντιπροσώπων:
Κάτι λάκκο έχει η φάβα !!!!!!!

Νίκος

Υ.Γ. Επίσης, όπως είναι γνωστό, οι αξονικοί
ανεμιστήρες έχουν ασταθείς καμπύλες.

Νίκος


Nikos